|
geschiedenis van de Kerkuilenwerkgroep Westland
Onder impuls van
Dany Depauw werd in 1987 een eigen West-Vlaamse werking opgestart.
Een nieuwe impuls kwam er in de jaren 1995-1996 met de geslaagde
samenwerking tussen de provincie West-Vlaanderen en de
Kerkuilenwerkgroep.
Via de monumentenwachters kregen we plots een massa gegevens binnen over
uilen én vleermuizen en dit vooral van (al of niet) beschermde (privé)
gebouwen, waar wij anders géén toegang kregen! Deze samenwerking loopt
nog altijd door. Ook voor de financiering van de kerkuilenbakken kunnen
we nog steeds rekenen op een niet onbelangrijke steun van onze provincie.
In 2002 is de Kerkuilenwerkgroep werkzaam over
ongeveer de gehele provincie West-Vlaanderen. En nog steeds blijft het
belangrijk om het werk op het terrein stipt en adequaat uit te voeren, de
gegevens correct - volgens gemaakte afspraken - op tijd door te geven, om
bij te sturen waar nodig ..., nieuwe mensen te motiveren en op te leiden
... ter bescherming van de Kerkuil. De Kerkuil is immers een
indicatorsoort en staat aan de top van een voedselpyramide: als het fout
gaat met de Kerkuil, zit het ook ergens verkeerd met de biotoop en het
ecosysteem waarin hij zich bevindt.
Kerkuilen
in het Westland
In
1980 kwam ook in onze regio de kerkuilenbescherming in actie. Ondermeer
via het toenmalige Heuvellandse landschapscentrum (1980-82).
Met de Wielewaaljongeren (voorloper JNM) startte Johan Carpentier met het
plaatsen van nestbakken. In totaal werden 18 nestbakken in een korte
periode geplaatst.
In 1988 kwam er medewerking van andere
verenigingen. Groengroep Poperinge, Sitchting Marguerite Yourcenar en
Wielewaal Ieper staken de koppen bij elkaar en onder coördinatie van
Vincent Hoethals en Pierre Hubau kwam er opnieuw leven in de brouwerij.
Vincent wist in het televisieprogramma 'Leven en laten leven' een aardige
som bijeen te spelen die werd gebruikt voor het aanmaken van nestbakken.
Willy Vandeputte (zie foto's hierboven) timmerde de bakken in
elkaar.
In 1990 nam Geert Carette de taak over als coördinator, in 1992 Lieve
Rabaut en in 1993 Geert Verhaeghe.
In 1995 werd Patrick Verhalle coördinator.
In 1996 kwam er steun van het Ieperse schepencollege, meer bepaald van
schepen Frans Lignel, waardoor er deuren werden geopend. Vooral in de
kerken, die voordien voor ons onbereikbaar bleven, konden we nu bakken
gaan plaatsen. Ook in deze periode kwam medewerking van Monumenten &
Landschappen.
De monumentenwachters, die controle in historische gebouwen doen, gaven
hun waarnemingen door en hielpen zelfs nestbakken plaatsen of verplaatsen
tijdens hun werkzaamheden.
De vogelwerkgroep
uit de regio Vleteren en Woesten sloot aan en zo breidde ons werkterrein
zich nog uit.
Oorkondes werden uitgereikt aan de mensen die een inspanning deden om de
Kerkuil te beschermen.
Er kwam een aanzienlijke steun van de Ieperse Milieuraad.
In 1997 werd tijdens de landbouwtelling een eerste invulformulier
meegestuurd met belangrijke informatie tot gevolg.
Onze regio beslaat
nu de gemeenten Ieper, Poperinge, Vleteren, Mesen, Komen-Waasten, Wervik,
Zonnebeke, Langemark-Poelkapelle en Beselare.
In 2004 gaf Patrick Verhalle, na bijna 9 jaar onverdroten inzet, de
coördinatie-fakkel door aan de jeugd: nieuwe coördinator werd Erwin
Verfaillie.
|
